Get Adobe Flash player

Schronisko Na Hali Szrenickiej (niem. Neue Schlesische Baude)

Poniżej pierwsze oficjalne zdjęcie schroniska Neue Schlesische Baude.

Obiekt położony jest na wysokości 1195 m n.p.m. na środku Hali Szrenickiej w paśmie Karkonoszy na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, pomiędzy szczytami Kamiennika i Szrenicy.

(fot. 1880 rok)

W miejscu w którym obecnie stoi schronisko w 1786 roku postawiono budę pasterską, którą zwano „Nowa Buda Śląska” oraz Kranichbaude. Właścicielem jej był zięć właściciela budy pod Łabskim Szczytem. Budę dość szybko przekształcono w gospodę, a naturalną koleją rzeczy w schronisko. W roku 1820 obiekt składał się z dwóch budynków. Szczęśliwie dla schroniska i jego właścicieli w 1869 roku wybudowano drogę, co przyczyniło się do gwałtownego wzrostu ruchu turystycznego w obrębie Hali Szrenickiej.

Budynek schroniska był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. W 1846 roku ofertę obiektu zwiększono o postawiony obok budy, drewniany dom letni dla turystów, w 1895 przebudowano gruntownie całość biorąc za wzór budynek Petrova Bouda. Tak powstała surowa bryła dużego gmachu, przykryta dwuspadowym dachem o niewielkim pochyleniu. Znajdowały się tu 22 pokoje (według innych źródeł 30 pokoi) i jadalnia na 80-100 osób.

Czternaście lat później w roku 1909 roku dobudowano do gmachu dwupiętrowy murowany budynek oraz werandę. Autorami projektu byli bracia Albert z Jeleniej Góry (projektanci kilku innych karkonoskich schronisk) – dzięki swojemu oryginalnemu pomysłowi połączyli w jedno obiekt z XVIII wieku i ten z 1895.

Przed wybuchem II Wojny Światowej, w 1939 roku dobudowano skrzydło, które połączyło go zewnętrzną galerią z istniejącym budynkiem. Schronisko przed II wojną światową miało standard luksusowego hotelu górskiego.

Po 1945 roku schronisko miało 130 łóżek, w 1949 przeszeło remont i zyskało statut głównego obiektu bazy turystycznej w rejonie Szklarskiej Poręby. Od 1950 r. pozostaje w PTTK pod nazwą „Schronisko na Hali Szrenickiej” - choć przez jakiś czas zwano je także: „Pod Kopą Wodną”, „Pod Szrenicą”. W sierpniu 1975 spłonęły górne kondygnacje oraz dach. Wyremontowany już w 1976 roku budynek, na szczęście szybko powrócił na listę bazy noclegowej PTTK. Po ostatecznym remoncie obniżono główny gmach i położono spadzisty dach. Taki kształt schroniska widzimy dziś idąc Głównym Szlakiem Sudeckim. W schronisku mieści się stacja Karkonoskiej Grupy GOPR.



Skrót Historii:

  • 1775-1777 Petersdorfer Pastor Volkman wyznacza drogę do Elbquelle ( źródła Łaby)

  • 1787 budowa chaty pasterskiej na obszarze przyległym do drogi

  • 1787 w rejestrze parafialnym Szklarska Poręba, Wenzel Krause pojawia się jako najemca budy

  • 1790 Johann Paul Adolph staje się kolejnym najemcą, a jego rodzina zarządza Nową Śląską Budą do 1945 roku

  • 1846 - Budowa drugiego drewnianego budynku służącego jako schronisko dla wędrowców

  • 1895 - połączenie dwóch budynków przez Verranda

  • 1909-1910 - Budowa nowego schroniska pod kierownictwem Heinricha Adolpha. Powstaje nowoczesny dom z 30 pokojami i 80 łóżkami. Przy chacie pojawia się turbina napędzana wodą, która dostarcza prąd

  • 1938-1939 – ostatnia przedwojenna przebudowa

  • od 1950 nosi nazwę Schronisko na Hali Szrenickiej

  • 1961 i 1962 remont

  • 1976 - remont po pożarze, obiekt ma jedno piętro mniej i dwuspadowy dach

Do schroniska prowadzą szlaki turystyczne:

- zielony, prowadzący z Jakuszyc (2:30 h) przez Halę Szrenicką
- Ścieżka nad Reglami przez Śnieżne Kotły, Czarny Kocioł Jagniątkowski i Przełęcz Karkonoską na Pielgrzymy
- czerwony fragment Głównego Szlaku Sudeckiego z Szklarskiej Poręby obok schroniska „Kamieńczyk” (1 h) do Karpacza i dalej.