Get Adobe Flash player

Trasy Historyczne

Droga Głodu

(NE:50.763611, 15.867222)

Droga Głodu

W historii Sudetów zdarzały się czasy rozkwitu i czasy kryzysu. Ten drugi czynnik przyczynił się w dużej mierze do licznych zmian i relokacji ludności. Nikt jednak nie przypuszczał, że głód okaże się rozwojowy dla regionu., a tym bardziej, że powstanie dzięki niemu historyczna Droga Głodu. Przyjęło się tą nazwą określać lokalną drogę w Rudawach Janowickich i Karkonoszach, częściowo o nawierzchni gruntowej, łącząca Kowary z Ogorzelcem przez Przełęcz Kowarską. Inne nazwy tej drogi to: Hunger Weg, Alte Strasse.

Schillerbaude - gospoda i fragment Drogi Głodu
Schillerbaude - gospoda i fragment Drogi Głodu 1905 r.

Trasa powstała w latach 1855-57 r. Bezpośrednią przyczyną był kryzys jaki dotknął rejon Sudetów i Przedgórza Sudeckiego. Krainę dotknął nieurodzaj w rolnictwie i upadek tkactwa chałupniczego, które stanowiło główne źródło dochodu najbiedniejszej ludności wiejskiej. Dochodziło do licznych zamieszek i protestów, tłumionych przez pruskie władze wyprowadzeniem wojska przeciwko ludziom.

Władze regionu zmuszone do rozwiązania problemu strajkującej ludności podjęły decyzję o stworzeniu czegoś w rodzaju pracy interwencyjnej polegającej na budowie dróg w regionie. W ten sposób ludność otrzymała zatrudnienie i wynagrodzenie. Każdy zatrudniony dostawał bochen chleba i 60 fenigów dziennie. Praca polegała na modernizacji istniejących i budowie nowych dróg. Stawka była dość niska z powodu ogromnej ilości chętnych.

W ramach tych prac w latach 1855 - 1877 zbudowano utwardzony trakt łączący Dolinę Jedlicy w Kowarach-Podgórzu (na wysokości 560 m n.p.m.) z Ogorzelcem. Droga z Kowar wiedzie doliną Kuźniczego Potoku, Przełęcz Kowarską (z najwyższym punktem na wys. 727 m n.p.m.) - ten odcinek ma około 1100 m, następnie południowym zboczem Karczmiska i południowo-wschodnim zboczem Rudnika. Przebiega na wysokości około 600 m n.p.m. w Ogorzelcu. Obecnie odcinek z Kowar na Przełęcz Kowarską ma asfaltową nawierzchnię, a od strony Ogorzelca nawierzchnię gruntową i jest obsadzony głównie jarzębinami. Dalej droga biegnie przez Szarocin, w kierunku wschodnim i prowadzi do Kamiennej Góry. Odcinek dawnej Drogi Głodu od okolicy kamieniołomu HYPERLINK amfibolitów w Ogorzelcu do Kamiennej Góry stanowi obecnie droga wojewódzka nr 367. Droga Głodu spowodowała zwiększenie znaczenia Przełęczy Kowarskiej, zmniejszyła koszty transportu pomiędzy Kotliną Kamiennogórską, a Jeleniogórską i zmniejszyła natężenie ruchu na Starym Trakcie Kamiennogórskim. Powstanie tego traktu przyczyniło się do powstania na Przełęczy Kowarskiej gospody Schillerbaude 

Tunel, fragm. Drogi Głodu, Schillerbaude
(fot.Tunel, fragm. Drogi Głodu, Schillerbaude)

Z budynkiem tym wiąże się sporo dziwnych historii. W ostatnim roku wojny przywieziono tu podobno na ciężarówce ciężkie drewniane skrzynie, które ukryto w piwnicy Schillerbaude. Szukano ich po wojnie, ale nigdy nie odnaleziono. Znaleziono za to skrzynie przygotowane dla Werwolfu, a w nich broń, materiały wybuchowe oraz pieniądze w różnych walutach. Miały być użyte przez partyzantkę.
Znaczenie tej drogi częściowo osłabło po wybudowaniu nowej szosy przez Przełęcz Kowarską, wówczas Drogę Głodową zaczęto nazywać Starą Drogą ( Alte Strasse ). W latach 70 XX w. Schillerbaude spłonęła, fundamenty rozebrano, a dziś mamy w tym miejscu rozległy parking, na którym próżno szukać śladów. Nie można jednak zapomnieć, że to właśnie realizacja tego projektu zmieniła układ komunikacyjny w tej części Sudetów. Do pierwotnej nazwy wrócono po zakończeniu II Wojny Światowej. Pod słynną Drogą Głodu znajduje się też nieczynny obecnie tunel kolejowy (fot.) oddany do użytku w 1905 roku. Liczy sobie 1027 m i jest czwartym najdłuższym tunelem kolejowym w Polsce.

 

Drogi Głodowe spotykamy też w innych rejonach Sudetów m.in. Szklarska Poręba, gdzie istnieje słynna Karczma Głodowa (Muzeum Ziemi) - obecnie odbudowywana po pożarze.